Op 19 april ’21 was een gezin uit Maassluis te zien in het televisieprogramma Radar. Zij dreigen, als er niets gebeurt, WMO emigranten te worden.
De situatie
Moeder Mirjam heeft een hersenbloeding bij de zwangerschap van het vierde kind gehad. Haar man is zelf aan het revalideren van een auto-ongeluk. Mirjam is linkszijdig verlamd. Ze doet daarom een beroep op de WMO. Hierbij krijgt ze van de gemeente Maassluis een contract met drie maanden hulp. Het gezin twijfelt of ze dit moeten tekenen, omdat het niet aangeboren hersenletsel na drie maanden niet zomaar over is. De gemeente zegt over het getwijfel tegen het gezin ‘als je niet tekent, heb je helemaal niks’. Het gezin begint na de drie maanden een juridische procedure. Is het college van mening dat dit met wat beter maatwerk voorkomen had kunnen worden? De rechter oordeelt dat er onderzoek moet komen.
Na het oordeel van de rechter
De gemeente huurt hierbij een adviesbureau in. Uit dat advies kwam naar voren dat het gezin minimaal 50 uur ondersteuning nodig heeft. Dit werd volgens Radar van tafel geveegd. Legt het college vaker dergelijke adviezen naast zich neer of was dit een uitzondering? Het gezin krijgt wel 10 uur huishoudelijk hulp in de week. Er werd voorgesteld dat het schoonmaakbedrijf ook de kinderen zorg kon bieden. Dit is natuurlijk onmogelijk. Alle zorg ligt daarom nu bij de nog revaliderende vader. Hij komt daardoor voor een lastige keuze te staan. Hij kan namelijk niet én voor de kinderen én voor zijn vrouw zorgen, terwijl hij ook nog werkt. De gemeente stelt dan voor dat hij zijn werk opgeeft, zodat hij voor zijn gezin kan zorgen. Daarmee komt het gezin dan in de bijstand terecht en moet het dus ook gedwongen hun huis verkopen. Dit vinden wij inhumaan en ongelooflijk triest. Dit kun je niet van mensen verwachten. Bovendien is de bijstand ook niet gratis. Worden dit soort adviezen vaker gegeven om maar de bijstand in te gaan? Het doel van de WMO is juist dat mensen zelfstandig thuis kunnen blijven wonen. Daar hebben deze mensen toch gewoon recht op?
Blik op de WMO
Het idee van overheveling WMO was om zorg dichter bij de burger te regelen, waardoor het beter en goedkoper zou worden. Daar kwam wel gelijk een flinke bezuiniging bovenop. Wat een mislukt beleid is dat geweest. Iedere gemeente organiseert het nu anders. Maassluis kwam met deze casus niet goed uit de verf. Het laat zien dat hier de zaken betreffende het WMO-beleid nog niet op orde zijn. Staat het college open om te kijken en te leren van andere gemeenten waar het wel goed gaat, zoals de gemeente Zaanstad?
Later in de uitzending horen we dat Mirjam op straat is gevonden door de buurvrouw. Haar man schrijft daarover dat Maassluis ervan uit gaat dat Mirjam wel alleen de kinderen kan managen terwijl ik boodschappen doe of aan het werk ben. Dat is niet fijn!
Slotvragen GroenLinks in de Raad – benieuwd naar verder verloop
Mijn vraag is dan ook waar ging het mis? Zijn er meer schrijnende gevallen? Waar is de maatwerk gebleven? En de belangrijkste vraag: “hoe voorkomen we dit soort situaties in de toekomst?” En wat leren we van dit zeer schrijnende voorval?
Raoul Kleijwegt
Fractievoorzitter GroenLinks Maassluis